تاریخ ایران

به نام خداوند کیوان و هور

که چشم بد از خاک ایران به دور

شاخاب همیشه پارس است و دشمن ایران گجستگ

دوستان و بازدیدکنندگان گرامی ۱۸ فروردین ۸۵ برای من یادآور خاطرات بسیار خوبیست.

در ۱۸ فروردین ۸۵ من کار این تارنما را با نوشتاری پیرامون جشن فروردینگان(۱۹ فروردین) و پاسارگاد و با شعار همیشگی این وبلاگ یعنی پاینده باد ایران پوینده باد ایرانی و جاوید مرز پرگهر آغاز کردم.

امروز که به گذر زمان و اینکه ۴ سال است به صورت مستمر و بدون وقفه در اینجا نوشتارهایی برای شناساندن و بزرگداشت تاریخ و فرهنگ کشور بزرگ و پرگهرم ایران گذاشته ام به خود می بالم... اما گویی همین دیروز بود که این تارنما را درست می کردم و نخستین مطلب را نوشتم.(که در روزهای ابتدایی  نوشتارها بسیار مبتدیانه بود ولی من آن ها را همان گونه و بدون ویرایش گذاشته ام تا یادآور روزهای نخست باشد.) 

به هر روی از همه ی بازدیدکنندگان گرامی به خاطر کاستی ها و غلط هایی که احتمالن در نوشتارهای این وبلاگ است پوزش می خواهم و از یاری همه ی دوستان وبلاگ نویسی که برای پاسداشت تاریخ و فرهنگ این مرز و بوم و سرافرازی و به اهتزاز درآوردن درفش ورجاوند کشور گرامی مان ایران در همه زمینه ها(علمی-اجتماعی-فرهنگی و ...)می نویسند از تارنمای بسیار خوب راه کوروش (که چهارمین پیوند است) که  بسیار وبلاگ پرمحتوایی بود اما شوربخنانه دو سه سال پیش نویسنده آن(کوروش عزیز) خداحافظی کرد و دیگر مطلب نگذاشت و تارنمایش بسته شد.تا آخرین پیوند این وبلاگ صمیمانه سپاسگزار هستم.

به یاری پروردگار امیدوارم در سال پنجم این تارنما  نوشتارهایی بهتر بگذارم.(البته به دلایل شخصی  از شمار نوشتارهای این تارنما در سال پیش رو کاسته خواهد شد.)

پاینده باد ایران پوینده باد ایرانی جاوید مرز پرگهر