جشن سده یکی از چند جشن بزرگ ایرانیان
این جشن در روز مهر از بهمن ماه (بر پایه گاهشمار ایران باستان) برگزار می شد که امروزه برابر با دهم بهمن ماه است.در پیدایش این جشن آمده است:
آ)روزی هوشنگ با یکسد تن از یاران به کوه رفت.ماری سترگ به سوی او و یارانش فراز آمد.هوشنگ سنگی به سوی مار پرتاب کرد.سنگ بر سنگ آمد و از برخورد دو سنگ آتش پدیدار گشت و مار بسوخت.پدید آمدن آتش را جشن گرفتند و آن را سده نامیدند.
ب)از جشن سده تا نوروز پنجاه روز و پنجاه شب در پیش است که سد روز و شب می شود.این جشن را به هنگام شب برگزار می کردند.همگان به بیابان می رفتند و موهه هایی از بوته ها فراهم می ساختند و آن ها را بر می افروختند و شادی و پایکوبی می کردند و باور داشتند که این آتش بازمانده سرما را نابود می کند.در جشن سده سپر و شمشیر چوبین و بوق سفالین می فروختند و صورتک ها بر چهره می زدند و چنگ و چغانه بر می گرفتند و به شب در شهر چراغ ها می کردند.
امروزه این جشن در روستای چم یزد برگزار می شود.