چو ایران نباشد تن من مباد

بدین بوم و بر زنده یک تن مباد

به راستی ایران چگونه سرزمینی است؟ به راستی این سرزمین اهورایی چه رازی دارد؟ این چه خاکیست که روزهایی بس تلخ و شیرین دیده اما سر خم نکرده و پایدار مانده؟ این چه سوالیست خوب اگر سرزمین زرتشت و کوروش و آرش و بابک و نادر و ستارخان اینگونه نباشد شگفت آور خواهد بود...

ایرانی سرافراز

تا کنون بدین اندیشیده ای که خاکت طی هزاران سال همچنان ایستاده و کمر خم نکرده؟

دوستان من به قدرت های جهانی در این سالیان بنگرید...

سکا ها کجایند؟  مقدونیه چه شد؟ مقدونیه پس از چندی از تهاجم اسکندر گجستگ(ملعون) مستعمره شد و نامی از آن نبود تا پس از جنگ جهانی دوم... یونان با آن همه ادعا سرنوشتی بهتر از مقدونیه نداشت...

مصر با آن همه فراعنه کجا رفتند؟آنها که حتی زبانشان را نیز از دست دادند و تازی شدند و امروز بدین پلیدی می بالند !!!!

چنگیز و دوستان جانی اش امروز به کدامین سویند؟ به راستی مغولستان اکنون در چه حال است؟

دولت رم و عثمانی چه شدند؟

اشخاص را که دیگر نگو... افشین و سلطان حسین و قاجار و پیشه وری ها و تجزیه طلبان و آنان که کین میهن داشتند ... که تکلیفشان معلوم است و تاریخ آنان را به زباله دانی اش انداخت...

می بینی که همه ابر قدرتان زمان پس از چندی حتی نامشان از صفحه روزگار و نقشه ها محو شد(مستعمره شدند یا از بین رفتند) و اگر نامی از آنان ماند یا دوباره به وجود آمد جز نکبت و بدبختی نیست... اما ایران همچنان زنده و سربلند پا بر جاست.

ایران سرزمین بزرگیست از همه اقوام و هر کس ایرانیست آریاییست....

به آذریان نگویید ترک چون آنان آذری هستند

به برخی از هم میهنان شریف کنار شاخاب پارس نگویید تازی چون آنان زبانشان عربی شده و عرب زبانان گرامی ایرانی مایند...اگر آنان تازی هستند پس کوروش بزرگ که از انشان (خوزستان کنونی) است تازیست؟؟؟؟؟

کردهای دوست داشتنی که از با اصالت ترین آریاییان هستند و زبانشان خود بر همین گواه است و همانطور که همه میدانید شباهت به پهلوی دارد و فرزند زبان پهلویست و از زبان های ایرانی آریاییست

در پایان این را می گویم

پارس و آذری و کرد و بلوچ و لر و ترکمن و گیلکی و عرب زبان و ...  همه ایرانی اند و خود را ایرانی میدانند و بدان می بالند و همین است رمز پایندگی و سرافرازی ایران طی هزاران سال ... که اگر اینگونه نبود ایران اهورایی نیز امروز سرنوشتی چون دیگر کشورهای یاد شده می داشت...

پاینده باد ایران

پوینده باد ایرانی

جاوید مرز پر گهر

http://pantorksetiz.blogfa.com/post-6.aspx

این نوشتار در  یکشنبه ۱ شهریور ۸۸ به روز شده است.

اصفهان نصف جهان

اگر نباشد تبریز

بازار تبریز از بزرگ‌ترین بازارهای سرپوشیده جهان و یکی از شاهکارهای معماری ایرانی است. این بازار در سال ۱۱۹۳ هجری قمری بر اثر زلزله با خاک یکسان شد، اما طولی نکشید که به همت مردم شهر بازسازی شد.

بازار تبریز هم اکنون به طول یک کیلومتر بزرگ‌ترین مجموعه به هم پیوسته و مسقف دنیاست و در سال ۱۳۵۴ در فهرست آثار ملی ثبت شده‌است.

طاق‌ها و گنبدهای مقرنس بلند آن، سازه‌های آجری به هم پیوسته، آرایش مغازه‌ها، کثرت تیمچه‌ها، وجود انواع مشاغل و تعداد زیادی مدرسه و مسجد که در کنار سراهای بازرگانی قرار گرفته‌اند، این بازار را نمونه‌ای عالی از محیط تجارت و زندگی اسلامی و شرقی ساخته‌است. سبک معماری، کثرت سراها و تیمچه‌ها و وجود تعدادی مدرسه و مسجد نیز به این مجموعه اهمیت و امتیازی خاص داده‌اند. از تاریخ بنای اولیه مجموعه بازار تبریز اطلاعی در دست نیست لیکن اکثر مورخین و جغرافی نویسان و جهانگردان اسلامی و خارجی که از قرن چهارم هجری تا عهد قاجار از تبریز دیدن نموده‌اند اسناد مهم و مدارک ارزنده‌ای را درباره بازار و وضع بازرگانی تبریز ارائه داده‌اند. از مقدسی ـ یاقوت، مارکوپولو، ابن بطوطه، حمدالله مستوفی، کلاویخو، جان کارت رایت انگلیسی، شاردن، جملی کاردی جهانگرد ایتالیایی و دهها سیاح و مورخ دیگر مطالب جالب توجهی به جای مانده که دال بر اهمیت مجموعه بازار در دوره‌های مختلف بوده‌است. وجود مدارس و مساجد تاریخی مهم و معروفی چون مسجد جامع، مدرسه حاج صفرعلی، مدرسه صادقیه در این بازار نیز گواه بر پیشینه تاریخی این مجموعه بنا می‌باشد.

بازار کنونی تبریز مربوط به اواخر زندیه (یعنی بعد از زلزله‌ای که در سال ۱۱۹۳ هجری قمری روی داد) و عصر قاجار می‌باشد. در زمان عباس میرزا که تبریز ولیعهد نشین و دارالسلطنه گردید. سراها و تمیمچه‌ها و بازارهای عالی تازه‌ای احداث شد.

بازار تبریز با طاقها و گنبدهای بلند آجری شامل بازار امیر، بازار کفاشان، راسته بازار، بازار حلاجان، یمینی دوز بازار، راسته کهنه، بازار حاج محمد حسین، بازار مشیر، بازار دلاله زن بزرگ، بازارچه صفی، بازار امیر ابوالحسن سرای حاج رسول، سرای حاج میرزا علی نقی، تیمچه و سرای شیخ کاظم، تیمچه حاج صفرعلی، تیمچه و دالان میرزا شفیع، تیمچه ملک، ... که به اختصار چند اثر اشاره می‌شود.

بازار تیمچه امیر یکی از شاهکارهای جالب معماری و با شکوه ترین تیمچه‌های بازار تبریز به حساب می‌آید.

تیمچه حاج صفرعلی بنائی است معظم که بانی آن حاج صفرعلی خوئی بازرگان معروف معاصر فتحعلی شاه قاجار می‌باشد.

تیمچه مظفریه ـ تیمچه مظفریه نیز یکی از زیباترین بخشهای بازار است که حاج شیخ جعفر قزوینی تاجر سرشناس دوره ناصرالدین شاه آن در سال ۱۳۰۵ ساخته بود و به مناسبت حضور مظفر الدین میرزا ولیعهد وقت دراین تیمچه به نام مظفریه نامگذاری کرد.

بازار تبریز هم اکنون به طول یک کیلومتر بزرگ‌ترین مجموعه به هم پیوسته و مسقف دنیاست و در سال ۱۳۵۴ در فهرست آثار ملی ثبت شده‌است.

طاق‌ها و گنبدهای مقرنس بلند آن، سازه‌های آجری به هم پیوسته، آرایش مغازه‌ها، کثرت تیمچه‌ها، وجود انواع مشاغل و تعداد زیادی مدرسه و مسجد که در کنار سراهای بازرگانی قرار گرفته‌اند، این بازار را نمونه‌ای عالی از محیط تجارت و زندگی اسلامی و شرقی ساخته‌است. سبک معماری، کثرت سراها و تیمچه‌ها و وجود تعدادی مدرسه و مسجد نیز به این مجموعه اهمیت و امتیازی خاص داده‌اند. از تاریخ بنای اولیه مجموعه بازار تبریز اطلاعی در دست نیست لیکن اکثر مورخین و جغرافی نویسان و جهانگردان اسلامی و خارجی که از قرن چهارم هجری تا عهد قاجار از تبریز دیدن نموده‌اند اسناد مهم و مدارک ارزنده‌ای را درباره بازار و وضع بازرگانی تبریز ارائه داده‌اند. از مقدسی ـ یاقوت، مارکوپولو، ابن بطوطه، حمدالله مستوفی، کلاویخو، جان کارت رایت انگلیسی، شاردن، جملی کاردی جهانگرد ایتالیایی و دهها سیاح و مورخ دیگر مطالب جالب توجهی به جای مانده که دال بر اهمیت مجموعه بازار در دوره‌های مختلف بوده‌است. وجود مدارس و مساجد تاریخی مهم و معروفی چون مسجد جامع، مدرسه حاج صفرعلی، مدرسه صادقیه در این بازار نیز گواه بر پیشینه تاریخی این مجموعه بنا می‌باشد.

بازار کنونی تبریز مربوط به اواخر زندیه (یعنی بعد از زلزله‌ای که در سال ۱۱۹۳ هجری قمری روی داد) و عصر قاجار می‌باشد. در زمان عباس میرزا که تبریز ولیعهد نشین و دارالسلطنه گردید. سراها و تمیمچه‌ها و بازارهای عالی تازه‌ای احداث شد.

بازار تبریز با طاقها و گنبدهای بلند آجری شامل بازار امیر، بازار کفاشان، راسته بازار، بازار حلاجان، یمینی دوز بازار، راسته کهنه، بازار حاج محمد حسین، بازار مشیر، بازار دلاله زن بزرگ، بازارچه صفی، بازار امیر ابوالحسن سرای حاج رسول، سرای حاج میرزا علی نقی، تیمچه و سرای شیخ کاظم، تیمچه حاج صفرعلی، تیمچه و دالان میرزا شفیع، تیمچه ملک، ... که به اختصار چند اثر اشاره می‌شود.

بازار تیمچه امیر یکی از شاهکارهای جالب معماری و با شکوه ترین تیمچه‌های بازار تبریز به حساب می‌آید.

تیمچه حاج صفرعلی بنائی است معظم که بانی آن حاج صفرعلی خوئی بازرگان معروف معاصر فتحعلی شاه قاجار می‌باشد.

تیمچه مظفریه ـ تیمچه مظفریه نیز یکی از زیباترین بخشهای بازار است که حاج شیخ جعفر قزوینی تاجر سرشناس دوره ناصرالدین شاه آن در سال ۱۳۰۵ ساخته بود و به مناسبت حضور مظفر الدین میرزا ولیعهد وقت دراین تیمچه به نام مظفریه نامگذاری کرد.

منبع:ویکیپدیا