|
زشیر شتر خوردن و سوسمار عرب رابه جایی رسیدست کار که تاج کیانی کند آرزو تفو بر تو ای چرخ گردون تفو
|
جهان است شادمان به پندار نیک ز پندار نیک است گفتار نیک
چو پندار و گفتار تو نیک شد نیاید ز تو غیر کردار نیک
آغاز سال ۲۵۶۸ شاهنشاهی
(۱۳۸۸ کوچی خورشیدی-۳۷۴۷ زرتشتی-۷۰۳۱ میترایی آریایی)
بر همه ایرانیان و کسانی که نوروز را گرامی میشمارند
خجسته باد.
نوروز جشن ریشه ای مان
نوروز نشان دهنده ی تمدنمان
نوروز نماد فرهنگمان
نوروز لرزه بر تن انداز دشمنان کشورمان
نوروز نشان دهنده ی آریایی بودنمان
نوروز یادگار نیاکانمان
که تا ۲۱ فروردین ماه ادامه دارد بر تمام هموطنان آریایی خجسته باد.
روز سوم پنجه آخر سال یعنی جشن میر نوروزی خجسته باد.
از این روز تا ۱ فروردین یکی از تهیدستان را پادشاه می کردند و او دستوراتی نیز می داده است و مردم به شادی می پرداختند.
فقط ۵ روز مانده به نوروز باستان
امروز آغاز پنجه پایان سال نیز است.
چهارشنبه سوری
چنین گفت زرتشت پاکزاد
که سوزانید بدی را در آتش تا ز آتش برون آید نیکی
در ایران باستان شب چهارشنبه سوری در بالای قصر سلطنتی یا کاخهای بزرگ شهر خرمنی از آتش روشن می کردند
و دیگران نیز بنا به پیروی از آنان بالای بام خود آتش روشن مینمودند
سوری به معنی سرخی - مانند گل و شراب - و سور به معنی عیش و سرور و شادمانی است
و نیز به معنی باروی شهر و بام بلند و دیوار شهر است و آتش را به آن جهت روشن میکردند که معتقد بودند تمام بدی ها و سیاهی ها را در آتش
افکنده و می سوزاندند و از روی آتش می پریدند و می گفتند : " سرخی تو از من زردی من از تو "
منظور از سرخی کردار نیک و منظور از زردی کردار زشت و ناپسند است
در زمان هخامنشیان خرمنی از آتش را به سه کوپه تقسیم می کردند و با همان روش از روی آن سه آتش به نامهای
آسمان ، آذر و آبان که نام سه فرشته مقرب خدا هستند می پریدند
پس از آن آتش به هفت تقسیم شد و به نام هفت امشاسپند نامگذاری شد
آجیل مشکل گشا که از هفت نوع میوه خشک تهیه شده در شب چهارشنبه سوری ضروری بود که هر خانواده
باید آن را تهیه می کرد و به نام هفت امشاسپند در سفره چهارشنبه سوری میگذاشتند
از این آجیل همه اعضای خانواده برای شگون و تندرستی می خوردند
سپس در کوزه کهنه سال پیشین مقداری آب ریخته از بالای بام به زمین می انداختند زیرا میگفتند که فروهر ها
از کوزه نو دیدن خواهند کرد و از آب آن کوزه کهنه که به معنی روشنایی بود در خانه آنها پاشیده میشد
در زمان ساسانیان به جای آب سکه هایی را درون کوزه می انداختند و آنرا از پشت بام به زمین پرتاب می کردند
به منزله ی اینکه روزی و برکت برای آنان نازل شود.
این جشن بزرگ بر همه شما شاد باد.