نوروز

۷۰۳۰ میترایی آریایی

۳۷۴۶ زرتشتی

۲۵۶۷ شاهنشاهی

۱۳۸۷ خورشیدی

و

آغاز سال نو سال پرچم شیر و خورشید بر همه هموطنان و پارسی زبانان و کسانی که نوروز را محترم می شمارند

خجسته باد.

نوروز جشن ریشه ای مان

نوروز نشان دهنده ی تمدنمان

نوروز نماد فرهنگمان

نوروز لرزه بر تن انداز دشمنان کشورمان

نوروز نشان دهنده ی آریایی بودنمان

نوروز یادگار نیاکانمان

 که تا ۲۱ فروردین ماه ادامه دارد بر تمام هموطنان آریایی خجسته باد.

درباره ی پیدایش نوروز و رسوم پیوسته به آن آراء و دیدگاههای گوناگونی وجود دارد. در این میان آگاهی از آداب و عقاید پیروان آیین زرتشت در رفع ابهامها و دگراندیشی ها بسیار سود بخش خواهد بود. به همین منظور شورای نویسندگان مجله آفتاب از آقای کامیار نیک انجام درخواست کرد که از دیدگاه زرتشتیان پیشینه ی نوروز و آداب پیوسته به آن از قبیل سفره ی هفت سین و سیزده بدر را بررسی کنند که ایشان بزرگوارانه به این دعوت پاسخ گفتند. آنچه می خوانیم حاصل قلم ایشان است.

در مورد پيدايش نوروز و تاريخ اوليۀ آن اطلاعات دقيقی در دسترس نيست و در اوستا نيز به مبنای پيدايش آن اشاره نشده و فقط اجرای مراسم نوروز مقدس بوده و توصيه شده است. در مورد پيدايش نوروز چندين روايت نقل شده است که ما فقط اين روايات را نقل قول می کنيم.

بعضی بر اين عقيده هستند که تغييرات آب و هوا و گردش فصول سال باعث پيدايش نوروز شده و بعضی آن را يک جشن ملی می دانند و بعضی آنرا مذهبی پنداشته اند. روايت معروفی هست که روز اول فروردين را جمشيد شاه پيشدادی مبنای سال نو و جشن نوروز قرار داد و روايت ديگری هست که کيا خسرو (کيخسرو) پسر پرويز(یا به روایت شاهنامه فرزند کاووس) در اينروز به سلطنت رسيد. در اوستای باقيمانده از عهد ساسانی اشاره ای به تاريخچه و پيدايش نوروز نشده است.
بر اساس بعضی روايات، شاهان هخامنشی در قصرهايشان می نشستند و هدايای با ارزشی را از نمايندگان استانهای مختلف دريافت می کردند. در صبح نوروز شاه لباس مزّين و زيبا می پوشيد و شخصی مشهور به خوش قدم ( کسی که قدمش مبارک است) به حضور شاه رفته و بعد موبد موبدان همراه با يک فنجان طلايی و حلقه و سکه ، يک شمشير و يک تير کمان ، جوهر و يک پَرِ بزرگ (قلم آنروز برای نوشتن) و گُل به حضور شاه رفته دعای مخصوص می خواند. سران بزرگ دولتی پُشت سر موبد وارد می شدند و هدايا را به شاه تقديم می کردند. شاه هدايای با ارزش را به خزانه می فرستاد و بقيه را بين مردم تقسيم می کرد.

۲۵ روز قبل از نوروز ۱۲ ستون گِلی در محوطه ی تالار ساخته می شد و ۱۲ نوع گياه در بالای ستون ها کاشته می شد. گياهان مختلفی که می کاشتند عبارت بودند از : گندم، جو، عدس، برنج و ... در روز ۶ فروردين گياهان تازه روييده را چیده، روی کف تالار پهن می کردند و تا ۱۶ فروردين جمع نمی کردند. در زمان ساسانيان نوروز ۲۱ روز بوده و روز نوزدهم جشن نوروز بزرگ بوده است.

امروزه ۶ فروردين را زرتشتيان به نام نوروز بزرگ می شناسند و به مناسبت تولد زرتشت جشن می گيرند. درست کردن آتش يک رسم عمومی ديگر بوده که در شب نوروز انجام می شده است. آتش به عنوان تميز کننده و خالص کننده ی هوا و قبله گاه زرتشتيان همواره مورد احترام است و هر جا که نور است قبله گاه زرتشتيان است. در روز اول فروردين زرتشتيان به روی هم آب می پاشيدند و به يکديگر نقل و شيرينی می دادند.

در ايران باستان ، تاجگذاری پادشاهان به عنوان شروع تقويم در نظر گرفته می شد و سالهای بعد با توجه به آن مبداء نامگذاری می شده مثلا می گفتند ماه دوم از سال هفتم سلطنت داریوش. در زمان ساسانيان تقويم نسبت به زمان هخامنشيان تغيير می کند. در مورد چگونگی محاسبه ی تاريخ و تقويم پيش از هخامنشيان اطلاع زيادی در دسترس نيست. اما بعد از هخامنشيان ۲ تقويم بوجود آمد:

 ۱. اولين تقويم در کتيبه های پرسپوليس يافته شد که شامل ۱۲ ماه بود که ظاهراً در ماه پاييز شروع می شد و تقويم خورشيدی ناميده می شد که شامل سالهای کبيسه است.
۲. تقويم دوم، تقويم اوستايی بود که مبنای تقويم فرهنگ ايرانی است. در ايران باستان ماه به ۳۰ روز تقسيم شده بود که هر روز ماه اسم خاصی داشت. در تقويم اوستايی سال از ۳۶۵ روز تشکيل می شود که از ۱۲ ماه سی روزه تشکيل شده و ۵ روز باقيمانده به نام " پنجه" معروفند. در ابتدا آنها سال کبيسه را در نظر نمی گرفتند و هرسال نوروز تغيير می کرد و بعدها سال کبيسه را در نظر گرفتند.

بر اساس باور زرتشتيان، هر سال ماه فروردين همراه با ارواه فَروَشی که در آخرين ۱۰ روز سال به دنيای مادی می آیند، باز می گردد. بنابراين زرتشتيان اين ۱۰ روز آخر را به افتخار ارواح گذشتگان خود و شادی روح آنها گرامی می دارند. سنت بعضی از زرتشتيان که قبل از نوروز است به قبرستان می روند می تواند بر همين باور استوار باشد.

دوستان وبلاگ نویس عزیز این جشن بزرگ بر همگی شما نیز خجسته باد اگر من نتوانستم به تک تک شما پیام تبریک بگذارم فقط به دلیل کمبود وقت است.

هموطن فردا شب با اجرای هر چه با شکوه تر چهارشنبه سوری مشت محکمی بر دهان دشمنان ایران و ایرانی بزن.

در ایران باستان شب چهارشنبه سوری در بالای قصر سلطنتی یا کاخهای بزرگ شهر خرمنی از آتش روشن می کردند

و دیگران نیز بنا به پیروی از آنان بالای بام خود آتش روشن مینمودند

سوری به معنی سرخی - مانند گل و شراب - و سور به معنی عیش و سرور و شادمانی است

و نیز به معنی باروی شهر و بام بلند و دیوار شهر است و آتش را به آن جهت روشن میکردند که معتقد بودند تمام بدی ها و سیاهی ها را در آتش

افکنده و می سوزاندند و از روی آتش می پریدند و می گفتند : " سرخی تو از من زردی من از تو "

منظور از سرخی کردار نیک و منظور از زردی کردار زشت و ناپسند است

در زمان هخامنشیان خرمنی از آتش را به سه کوپه تقسیم می کردند و با همان روش از روی آن سه آتش به نامهای

آسمان ، آذر و آبان که نام سه فرشته مقرب خدا هستند می پریدند

پس از آن آتش به هفت تقسیم شد و به نام هفت امشاسپند نامگذاری شد

آجیل مشکل گشا که از هفت نوع میوه خشک تهیه شده در شب چهارشنبه سوری ضروری بود که هر خانواده

باید آن را تهیه می کرد و به نام هفت امشاسپند در سفره چهارشنبه سوری میگذاشتند

از این آجیل همه اعضای خانواده برای شگون و تندرستی می خوردند

سپس در کوزه کهنه سال پیشین مقداری آب ریخته از بالای بام به زمین می انداختند زیرا میگفتند که فروهر ها

از کوزه نو دیدن خواهند کرد و از آب آن کوزه کهنه که به معنی روشنایی بود در خانه آنها پاشیده میشد

در زمان ساسانیان به جای آب سکه هایی را درون کوزه می انداختند و آنرا از پشت بام به زمین پرتاب می کردند

به منزله ی اینکه روزی و برکت برای آنان نازل شود.

این جشن بزرگ بر همه شما شاد باد.

فقط ۵ روز مانده به نوروز باستان

امروز آغاز پنجه پایان سال نیز است.

هم وطن ۸ روز مانده به نوروز

                آیا آماده ای؟

آیا رسم خانه تکانی که مخصوص آریاییان است را به پایان رسانده ای؟

ایرانی فقط

                  ۱۹ روز

                           مانده به نوروز باستان

مهار آتش و چگونگی استفاده بهینه از آن یکی از مهمترین کشفیات بشر بود که به تمدن و پیشرفت انسان سرعتی افسانه‌ای بخشید.

همه مردم جهان به نوعی آتش را دوست دارند و در آغاز پرستش خدای خود، مایلند که شمعی را روشن کرده و به ستایش نیکی‌ها بپردازند. آتش المپیک همیشه روشن نگاه‌داشته می‌شود و هر ساله با شکوهی بسیار در محل برگزاری المپیک برافراشته می‌گردد. مراسم آتش افروزی و چراغانی و آتش بازی به هر بهانه شادی برانگیز، در سراسر جهان مرسوم و فرح‌بخش است.

آتش موجود در آتشکده یزد، از آتش کاریان (آتشکده فرنبغ پارس) که یکی از سه آتشکده بزرگ دوره ساسانیان می‌باشد، که در سده پنجم میلادی به عقدای یزد آورده شده و مدت هفتصد سال در آنجا روشن بوده‌است و سپس در سال 553 هجری خورشیدی برابر با 1174 میلادی از عقدا به اردکان یزد نقل مکان می‌یابد و مدت سیصد سال نیز در آن‌‌جا نگهداری می‌شود. در سال 1318 خورشیدی برابر با 1940 میلادی به محل کنونی،‌ آورده شده و تا به امروز روشن نگه‌داشته شده است. و همه ساله با آتش 16 طبقه اجتماع «بزرگ» می‌شده است.

از باستانی‌ترین دوران، آتشکده‌ها ساده و بدون زرق و برق ساخته می‌شده است. سرستون‌ها و زوارهای سنگی آتشکده یزد با نقوشی برجسته و زیبا کار هنرمندان سنگ‌تراش اصفهانی بوده و از معماری آتشکده‌های پارسیان هند الهام گرفته است.