بهترين کس است که افسانه تولد کوروش را

از بـقـيـه افسانه هاي ديگر توصيف کرده است. 

از نظر او آستياگ، پدربزرگ مادري او بود؛ که

شبي در خواب مي بـيـند که دخترش ماندانا، به

مقـدار خيلي زيادي آب توليد مي کند که تمام

شهر و امپراطوري آن را فرا مي گيرد.  موقعـي که مرد

مقدس ( مغ - روحاني زرتشتي ) از خواب او مطلع

مي شود، به او از پـيامد آن اخطار مي کند. 

بـنابراين، آستياگ، پدر ماندانا، دخترش را به يک پارسي به نام کمبودجيه که يک اصيل زاده پارسي بود داد و گفت که او از يک ماد خيلي کمتر است و نمي تواند خطري داشته باشد.  کمتر از يک سال از ازدواج ماندانا با کمبودجيـه نگذشته بود که آستياگ، دوباره خوابي مي بـيـند، که يک درخت مو از شکم دخترش ماندانا مي رويد که تمام آسيا را فرا گرفته است.  مجوسان سريعـاً يک فال بد را پـيش بـيـني ميکنـند و به او مي گويـند که از ماندانا پسري زاده خواهد شد که تخت تو را بزور خواهد گرفت.  پادشاه دنـبال دخترش فرستاده و او را تا موقعـي که پسرش را بدنـيا نياورده است تحت نظر شديد امنـيتي مي گيرد.  بعـد از بدنيا آمدن بچه، چند نفر از اطرافيان شاه به يک نجيـب زاده ماد به نام " هارپاگوس " گفـتـند که شاه گفته بايد اين بچه تازه بدنيا آمده را برده و از بـيـن ببري و نگران چـيزي نباش. اما هارپاگوس تصميم گرفت که خودش بچه را از بـين نبرد.

بجاي آن، او يک چوپان سلطـنـتي را صدا کرده و به او گفت که فرمان پادشاه است و بايد اين بچه را از بـيـن ببرد و نگذارد که زنده بماند و اگر اين کار را نکند به کيفر و مجازات خواهد رسيد.  اما همسر چوپان که باردار بود در نبود او يک پسر زائيد که مرده بود و وقـتي که چوپان به خانه آمد و زنش بچه را ديد او را راضي کرد که بچه را خودشان نگه داشته و بزرگ کنند. بجاي آن جنازه مرده بچه خودشان را به هارپاگوس نشان دهند و بگويـند که او همان بچه است.

کوروش بزودي يک پسر جوان برجسته و کارآمد شد و هميشه دوستانش را از قدرت رهبري که داشت تحت الشعـاع قرار مي داد.  يک روز موقع بازي با ديگر بچه ها، او را به عـنوان پادشاه انـتخاب کردند.  او بـيدرنگ و سريع اين نـقش را قـبول کرد، و پسر يک از بزرگان ماد را که نميخواست از او دستور بگيرد مجازات کرد.  پدر بچه مجازات شده به آستـياگ شکايت کرد و همه چـيـز را برعکس و وارانه جلوه داد که بتواند کوروش را تـنـبـيه بکند.  موقعـي که آستـياگ از او پرسيد که چرا اين گونه وحشـيانه رفتار کرده است، کوروش به دفاع از خود پرداخته و گفت که او نـقـش يک پادشاه را بازي مي کرد و بايد کسي را که دستور او را عـمل نکرده است، تـنـبـيه کند.  آستياگ سريعـا متوجه شد که اين سخنان يک بچه چوپان نـيـست و متوجه شد که او نوه خود و فرزند ماندانا دخترش است.  بعـدا آن داستان بوسيله چوپان، اگر چه به بـيـميلي و اکراه اما تاًيـيـد شد.  به همين خاطر آسـتـياگ، هارپاگوس را بخاطر آنکه فرمانـش را انجام نداده بود تـنـبـيه کرد و بدن پسرش را غـذاي سلطـنـتي درست کرد. بنا بر نظر مجوسيان پادشاه به کوروش اجازه داد که به پارس پـيـش والدين واقـعي خود برگردد.

هارپاگوس با خود عـهد کرد که انـتـقام مرگ پسرش را با تـشويـق کردن کوروش، با به تصرف درآوردن تخت پدر بزرگش بگيرد.  هرودوت تشريح مي کند که هارپاگوس نـقـشه خود را بر روي يک کاغـذ کشيـد و در شکم يک خرگوش صحرايي تازه شکار شده گذاشت.  سپس شکم خرگوش صحرايي را دوخته و آن را به يکي از نديمان خاص خود داد، و او را بصورت يک شکارچي راهي پارس شد و آن خرگوش را به کوروش داده و گفت که بايد شکمش را باز کند. او  بعـد از خواندن نامه هارپاگوس، بفکر گرفتن قدرت از آستياگ شد.  موقـعي که نـقـشه او به مراحل حساس خود رسيد، قبايل پارسي را تـشويـق کرد که طـرفدار او باشـند تا بـتوانند که يوغ بندگي آستياگ و ماد را از گردن خود به در افکنند.  کوروش موفـق شد که پدربزرگ خود، آستياگ را سرنگون کند و فرمانرواي ماد و پارس شود. 

منبع : سايت خبري ميراث خبر – www.chn.ir

تهران _ ميراث خبر
گروه ميراث استان ها، حسن ظهوري: هيات باستان شناسي ايران و فرانسه موفق شدند با آغاز دومين فصل کاوش در تنگه بلاغي، بقاياي کاخي عظيم از دوره هخامنشي احتمالا متعلق به داريوش اول را کشف کنند.
 
«محمد تقي عطايي»، سرپرست ايراني هيات باستان شناسي ايران و فرانسه در تنگه بلاغي با اعلام اين خبر گفت: «پيش از آغاز کاوش هاي باستان شناسي در محوطه 35 تنگه بلاغي  آزمايش هاي ژئوفيزيک وجود بنايي عظيم را در آخرين نقطه آبگيري سد سيوند نشان داده بود و سفال هاي سطحي نيز حاکي از آن بود که اين بناي عظيم، که بي شباهت به کاخ نيست بايد به دوره هخامنشي تعلق داشته باشد. با اين فرضيات کاوش هاي باستان شناسي در محوطه 35 آغاز شد»
 
وي در ادامه گفت: «در لايه نگاري و گمانه زني از تپه باستاني 35 که بناي عظيم را در خود مدفون نگه داشته ، مشخص شد، اين تپه باستاني تک لايه است و تنها دوره هخامنشي را در خود دارد. هيات باستان شناسي با اين تصور که عدم ساخت و سازهاي دوره هاي بعدي باعث مي شود تا بناي مدفون سالم از زير خاک بيرون بيايد حفاري باستان شناسي و آوار برداري را آغاز کرد اما کمال تاسف با چاله هاي حفاران غير مجاز و رد بولدوزر مواجه شد»
 
به گفته وي وجود حفاران غير مجاز ديگر امري عادي در محوطه هاي باستاني محسوب مي شود اما اين که چه کساني با لودر به جان اين تپه باستاني افتاده اند و بخش هاي زيادي از آن را تخريب کرده اند جاي پرسش دارد. وي بر اساس شواهد بدست آمده معتقد است که فعاليت بولدوزر در تپه کار حفاران غير مجاز نيست و فعاليت ها کاملا عمدي بوده و به قصد تخريب تپه انجام گرفته است.
 
هيات باستان شناسي در ابتداي کاوش محوطه اي به ابعاد 30 در 30 متر را به عنوان محل قرار گرفتن کاخ شناسايي کردند و موفق شدند تا تخت گاه کاخ را که از خاک و شن کوبيده ساخته شده بود کشف کنند. کوشک شاهي در کنار دامنه تپه که به کوه منتهي مي شود ساخته شده است.
 
عطايي در ادامه گفت: کمي آن طرف تر پايه ستون، شالي ستون آن کشف شد. اين پايه ستون 50 سانت قطر و 35 سانتي متر ارتفاع دارد که با شالي ستون ارتفاع آن به 45 سانتي متر مي رسد.
 
روي پايه ستون و شالي ستون علامت هايي براي تراز کردن آن ها گذاشته شده است تا هنگام نصب، کل پايه ستون تراز به ايستد. اين روش در دوره هخامنشي رايج بوده است.
 
وي با تاکيد بر اين موضوع که بقاياي کاخ متعلق به دوره داريوش است گفت: «اين کاخ به دوره کوروش تعلق ندارد ومتعلق  به داريوش و يا پس از وي است. هيات باستان شناسي با توجه به شواهد به دست آمده احتمال مي دهد که کاخ بدست آمده متعلق به دوره داريوش اول باشد.»
 
تزئينات پايه ستون نشان مي دهد که از آن براي ستون هاي ايوان استفاده مي شده است. زيرا هخامنشيان پايه ستون هاي ساده را در داخل تالار و پايه ستون هاي نقش دار را در ايوان استفاده مي کردند.
 

وي در ادامه گفت: «با نزديک شدن به مرکز کاخ چهار زير پايه ستون کشف کرديم که درست شبيه به کاخ آپادانا در شوش هستند و نشان از يک تالار دارند. احتمالا پايه ستون هاي اين تالار برده شده و يا هنگام فعاليت لودر ها از بين رفته است اما ابعاد تالار نشان مي دهد که چهار پايه ستون در اين تالار وجود داشته است»
 
همچنين باستان شناسان موفق شدند مقداري خمره و قمقمه سفالي در اين تپه باستاني کشف کنند که نشان از اقامت سربازان در کاخ دارد.
 
کاخ بدست آمده از دوره هخامنشي که احتمال متعلق به داريوش اول بوده است در آخرين نقطه آبگيري سد سيوند قرار گرفته و غرق نمي شود اما رطوبت درياچه سد آن را از بين مي برد.
 
هيات باستان شناسي ايران و فرانسه، به سرپرستي محمد تقي عطايي و مي بوشارلا از موسسه ايران و فرانسه تا 15 خرداد در تنگه بلاغي فعاليت مي کنند.
 منبع:وبلاگ راه کوروش

...شرايط و امكانات عفونت و آلودگي و بيماريهاي ناشي از آن بسيار بودند و بنابراين درست پات در برابر زحماتي كه در اين دنيا تحمل مي كرد به پاداش در بهشت بشارت داده شده بود كه در ونديداد آمده است . بنابراين تا آنجا كه از اطلاعات به دست آمده معلوم مي شود در ايران قديم وضعيت پزشكي پيشرفته تر از آشور بود اگر ايران در پايه گذاري فرضيه « مزاج هاي چهارگانه » سهمي داشته باشد در ايجاد نظريه اصلي ميكروكوسم « عالم صغير » كه فرضيه فوق از نتايج آن است ، نقش بزرگتري ايفا كرده است . بر طبق فرضيه دوم انسان در مقياس كوچكتري آيينه تمام نماي سراسر كاينات است . اكنون در بندهشن فصلي وجود دارد با عنوان « درباره بدن انسان تصويري از جهان » در اين بخش هريك از قسمت هاي مختلف بدن به يكي از قسمت هاي جهان تشبيه شده است . « پشت به منزله آسمان ، بافت ها مانند خاك ، استخوان ها مثل سلسله جبال ، رگ ها شبيه رودخانه ، خون همانند آب دريا ، كبد نظير رستني ها محل رويش جنگل و مغز استخوان مانند فلز مايع در درون زمين است . »
در ميان مجموعه بقراطي نيز كتابي هست كه به قدري به اين اثر فارسي شبيه است كه بررسي طرز پيدايش جداگانه اين نظريه هاي مشابه به وسيله ايرانيان و يونانيان را دشوار مي سازد . در حقيقت معلوم نيست كدام اثر و كداميك اقتباس است زيرا تاريخ هيچ كدام به طور قطع مشخص نيست . افلاطون نسخه يوناني آنرا مي شناخت . بندهشن به شكل امروزي آن مربوط به دوره قبل از اسلام نيست اما به دلايل زبان شناسي زيادي مي توان تصور كرد كه اين كتاب ترجمه بعدي اوستاي زمان ساسانيان باشد كه خود ترجمه اي از يك اثر بسيار قديمي تر است . ترجمه يوناني اين جمله از بندهشن « مغز استخوان مانند فلز مايع درون زمين است » اين احتمال را به وجود مي آورد كه نسخه ايراني قديمي تر باشد ، زيرا در نسخه منسوب به بقراط همين عبارت به صورت « مغز استخوان گرم و مرطوب است » آمده كه به هيچ وجه با عبارت قبلي منطبق نيست . شايد كلمه مرطوب ترجمه يوناني Uypoy باشد كه معناي مايع نيز مي دهد . كلمه ايراني و اوستايي براي مغز نيز طوري است كه با لغت ديگري كه به معناي گرم است يك نوع خوانده مي شود . حال اگر تصور شود كه يونانيان اين مطلب را اقتباس كرده اند و موضوع را درست فهميده اند و متن بعدا به وسيله رونويس كنندگان بعدي تصحيح شده به آساني ميتوان به كيفيت بروز اين اختلاف در جمله بندي پي برد . بنابراين مي توان گفت كه انتظار معرفي اين فرضيه فلسفي به دنيا كه بعدا يونانيان علم تشريح و فيزيولوژي و آسيب شناسي را بر اساس آن بنيان نهاده اند از آن ايرانيان است .
بقراط پدر علم پزشكي يونان در آثار خويش گفته كه برخي از مباني پزشكي از خاندان « سئنا » «سينا»ي مغاني در هگمتان « همدان » پايتخت دولت ماد باستان ايران اقتباس كرده است . چنان كه در اوستا « يشت 13 كرده 24 بند 97 ، كرده 27 بند 126 » ياد گرديده ، سينا يكي از مغان بزرگ «روحاني حكيم » پسر « اهوم ستودت » بوده كه صد سال زيسته و همواره صد تن شاگرد داشته و همو بنيان گذار مكتب سده يا آكادمي « هگمتان = اكباتان » مي باشد كه مورخان يوناني از آن آكادمي و مدرسه پزشكي ياد كرده اند . مكتب پزشكي ايراني كه از گذشتگان بود از عهد باستان به مكتب مغان مشهور شد . خاندان هاي پزشكي « اسكلپيادي » در ايران باستان كه بايد بر آنها اطلاق « سينايي » نمود به وسيله استادان پزشكي دانشگاه جنديشاپور* تا قرن هاي نخستين اسلام همچنان ادامه داشت . در شاهنامه فردوسي اشعار مربوط به جراحي پهلو « سزارين » رودابه مادر رستم و بيرون كشيدن رستم از شكم او به ويژه بيهوش كردن رودابه و جراحي پهلوي وي بسيار جالب توجه است :

بيامد يكي موبد چيره دست               مر آن ماه رخ را به مي كرد مست
بكاويد بي رنج پهلوي ماه                    بتابيد مر بچه را سر ز راه
چنان بي گزندش برون آوريد                 كه كس در جهان آن شگفتي نديد

منبع :
برگرفته از كتاب نقش ايرانيان در تاريخ تمدن جهان ، نوشته عبدالرفيع حقيقت . تهران / كومش / 1378

تاريخچه فمنيسم در دنيا به بيش از 150 سال نمي رسد، اما «پوران دخت»، پادشاه ايراني دوره ساساني 1400 سال پيش اولين سخن «فمنيستي» ايراني را بيان كرد. «پادشاه چه زن باشد چه مرد بايد سرزمينش را نگاه دارد و با عدل و انصاف رفتار كند.
پوراندخت در نامه اي كه به سپاهيانش نوشته بود جمله فمنيستي خود را بيان كرد و خود را در ليست اولين پيروان تساوي حقوق زن و مرد قرار داد.
پس از كشتن خسروپرويز به دست پسرش شيرويه در سال 628 م، شيرويه بيش از شش ماه حكومت نكرد و دختر بزرگ خسروپرويز پوراندخت به سلطنت نشست.
«محمد باقر وثوقي»، استاد تاريخ باستان دانشگاه تهران درباره پوران دخت مي گويد: «بر خلاف دوره حكومت هخامنشيان كه جنسيت اهميت زيادي نداشت، دوره حكومت ساسانيان دوره تفوق و برتري مرد بر زن بود. در دوران هخامنشيان، سرپرست كارگاه هاي تخت جمشيد، بيشتر زن بودند. عده اي از زنان دو برابر مردان حقوق مي گرفتند. اين زنان، مهندسان و طراحاني بودند كه بهترين و زيباترين هنرها را در تخت جمشيد آفريدند. حتي زنان در اين دوره جيره زايمان مي گرفتند. دوره ساساني كاملا متفاوت از دوره هخامنشيان بود. در امپراطوري ساساني، زن شخصيت حقوقي نداشت و فرد محسوب نمي شد. زن از هر نظر تحت سرپرستي «كتك ختاي» يا كدخداي خانواده بود. در چنين شرايطي پوران دخت در تيسفون تاج بر سر گذاشت و بدون توجه به جنسيت خود، قدرت را بار ديگر به خاندان از هم پاشيده ساساني بازگرداند.»
وثوقي، درباره شرايط آن دوران گفت: «البته هنگامي كه شيرويه و پسرش اردشير مردند، مردان و سران ساساني در مدائن، از ميان خاندان شاهي، هيچ مردي را نيافتند كه به تخت سلطنت بنشانند پس به ناچار دختر پرويز را به سلطنت نشاندند. شرايط آن زمان نشان مي دهد كه حتي كودكي براي پادشاهي باقي نمانده بود زيرا خاندان هاي حكومتگر به جان هم افتاده و كشت و كشتار بزرگي راه انداخته بودند.»
فردوسي هم در اشعار خود گفته است:
يكي دختري بود پوران بنام چون زن شاه شد كارها گشت خام
پوران دخت با تمام آشفتگي ها و طرز فكرهايي كه درباره زنان در آن زمان رواج داشت تصميم گرفت تا اوضاع كشور را سر و سامان دهد. نخست يك سال ماليات را بر مردم بخشيد. با "هراكليوس"، قيصر رم معاهده صلحي امضا كرد.
برگرداندن صليب مقدس حضرت عيسي به اورشليم يكي ديگر از اقدامات مهم او بود. به افتخار بازگرداندن اين صليب در اورشليم جشن باشكوهي گرفته شد. حتي فردوسي كه با به سلطنت نشستن زنان مخالف است مجبور شد در اشعارش به اقدامات او اشاره كند.
كسي را كه درويش باشد، ز گنج توانگر كنم، تا نماند به رنج
ز كشور كنم دور بدخواه را بر آيين شاهان كنم راه را
پوران دخت به معناي دختري با چهره گلگون، نخستين زن ايراني است كه به مقام سلطنت رسيد. دوران سلطنت او مصادف بود با اواخر خلافت ابوبكر و اوايل خلافت عمر.
در كتب مختلف او را زني عاقل، عادل و نيكو سيرت آورده اند كه چون شاه شد در ميان رعايا عدل را گسترش داد. وي زماني كه سپاهي براي جنگ با اعراب فرستاد در مداين بيمار شد و در همانجا درگذشت.
در دوران آشفتگي دربار ساساني او تنها حاكمي بود كه به مرگ طبيعي درگذشت. زمان حكومت او يك سال و چهار ماه بود. بسياري معتقدند كه اگر پوران دخت زمان ديگري به حكومت مي رسيد كفايت و لياقت بيشتري از خود نشان مي داد.
منبع:وبلاگ راه کوروش

اینک که من از این دنیا می روم 25 کشور جزو امپراتوری ایران است و در تمام این کشورها پول ایران رواج دارد و ایرانیان در آن کشورها دارای احترام هستند و مردم کشورها نیز در ایران دارای احترام می باشند.
جانشین من خشایارشا باید مثل من در حفظ این کشورها بکوشد راه نگهداری این کشور ها این است که در امور داخلی آنها مداخله نکند و مذهب و شعائر آنها را محترم بشمارد.

اکنون که من از این دنیا می روم تو 12 کرور دریک زر در خزانه سلطنتی داری و این زر یکی از ارکان قدرت تو می باشد زیرا قدرت پادشاه فقط به شمشیر نیست بلکه به ثروت نیز هست . البته به خاطر داشته باش که تو باید به این ذخیره بیفزائی نه اینکه از آن بکاهی من نمی گویم که در مواقع ضروری از ان برداشت نکن زیرا قاعده این زر در خزانه آن است که در هنگام ضرورت از آن برداشت شود اما در اولین فرصت آنچه برداشتی به خزانه برگردان مادرت آتوسا بر من حق دارد پس پیوسته وسایل رضایت خاطرش را فراهم کن.

ده سال است که من مشغول ساخت انبارهای غله در نقاط مختلف کشور هستم و من روش ساختن این انبارها را که با سنگ ساخته می شود و به شکل استوانه است در مصر آموختم چون انبارها پیوسته تخلیه میشود حشرات در آن بوجود نمی آیند و غله در این چند سال می ماند بدون اینکه فاسد شود و تو باید بعد از من به ساختن انبارهای غله ادامه دهی تا اینکه همواره آذوقه دو یا سه سال کشور در انبارها موجود باشد هر ساله بعد از اینکه غله جدید بدست آمد از غله موجود در انبارها برای تامین کسر خواربار استفاده کن و غله جدید را بعد از اینکه بوجاری شد به انبار منتقل نما و به این ترتیب تو هرگز برای آذوقه در این مملکت دغدغه نخواهی داشت ولو دو یا سه سال پیاپی خشکسالی شود .

هرگز دوستان و ندیمان خود را به کارهای مملکتی نگمار برای آنها همان مزیت دوست بودن با تو کافی است چون اگر دوستان و ندیمان خود را به کارهای مملکتی بگماری و آن به مردم ظلم کنند و استفاده نامشروع نمایند نخواهی توانست آنها را به مجازات برسانی چون با تو دوست هستند و تو ناچاری که رعایت دوستی بنمایی .

کانالی که من میخواستم بین شط نیل و دریای سرخ بوجود بیاورم هنوز به اتمام نرسیده و تمام کردن این کانال از نظر بازرگانی و جنگی خیلی اهمیت دارد و تو باید کانال را به اتمام برسانی و عوارض عبور کشتی ها از آن کانال نباید آنقدر سنگین باشد که ناخدایان کشتی ها ترجیح بدهند که از آن عبور نکنند .

کنون من سپاهی به طرف مصر فرستادم تا اینکه در این قلمرو ایران نظم و امنیت برقرار کند ولی فرصت نکردم سپاهی به یونان بفرستم و تو باید این کار را انجام بدهی. با یک ارتش نیرومند به یونان حمله کن و به یونانیان بفهمان که پادشاه ایران قادر است مرتکبین فجایع را تنبیه کند .

توصیه دیگر من به تو این است که هرگز دروغگو و متملق را به خود راه نده چون هر دوی آنها آفت سلطنت هستند و بدون ترحم دروغگو را از خود دور نما.

هرگز عمال دیوان را بر مردم مسلط نکن و برای اینکه عمال دیوان به مردم مسلط نشوند برای مالیات قانونی وضع کردم که تماس عمال دیوان را با مردم خیلی کم کرده است و اگر این قانون را حفظ کنی عمال حکومت با مردم زیاد تماس نخواهند داشت.

افسران و سربازان ارتش را راضی نگهدار و با انها بدرفتاری نکن اگر با انها بد رفتاری کنی آنها نخواهند توانست معامله متقابل کنند اما در میدان جنگ تلافی خواهند کرد ولو به قیمت کشته شدنشان باشد و تلافی آنها این طور خواهد بود که دست روی دست می گذارند و تسلیم می شوند تا اینکه وسیله شکست خوردن تو را فراهم نمایند .

امر اموزش را که من شروع کرده ام ادامه بده و بگذار اتباع تو بتوانند بخوانند و بنویسند تا اینکه فهم و عقل آنها بیشتر شود و هر قدر که فهم و عقل انها زیادتر شود تو با اطمینان بیشتری می توانی سلطنت کنی.

همواره حامی کیش یزدان پرستی باش اما هیچ قومی را مجبور نکن که از کیش تو پیروی نماید و پیوسته به خاطر داشته باش که هرکس باید آزاد باشد که از هر کیش که میل دارد پیروی کند .

بعد از اینکه من زندگی را بدرود گفتم بدن من را بشوی و آنگاه کفنی را که خود فراهم کرده ام بر من بپیچان و در تابوت سنگی قرار بده و در قبر بگذار. اما قبرم را مسدود نکن تا هر زمان که می توانی وارد قبر من بشوی و تابوت سنگی مرا ببینی و بفهمی من که پدر تو و پادشاهی مقتدر بودم و بر 25 کشور سلطنت می کردم.

آنجا مردم و تو نیز مثل من خواهی مرد زیرا سرنوشت آدمی این است که بمیرد خواه پادشاه 25 کشور باشد یا یک خارکن و هیچ کس در این جهان باقی نمی ماند.اگر هر زمان که فرصتی بدست می آوری وارد قبر من بشوی و تابوت را ببینی غرور و خودخواهی بر تو غلبه خواهد کرد و وقتی مرگ خود را نزدیک دیدی بگوکه قبر مرا مسدود نمایند و وصیت کن که پسرت قبر تو را باز بگذارد تا اینکه بتواند تابوت حاوی جسد تو را ببیند.

زنهار زنهار هرگز هم مدعی و هم قاضی مشو اگر از کسی ادعایی داری موافقت کن یک قاضی بیطرف آن ادعا را مورد رسیدگی قرار بدهد و رای صادر بنماید.زیرا کسی که مدعی است اگر قاضی هم باشد ظلم خواهد کرد.

هرگز از آباد کردن دست بر ندار زیرا اگر دست از آباد کردن برداری کشور تو رو به ویرانی خواهد گذاشت زیرا قاعده این است که وقتی کشور آباد نمی شود به طرف ویرانی میرود .

در آباد کردن حفر قنات و احداث جاده و شهر سازی را در درجه اول اهمیت قرار بده.

عفو و سخاوت را فراموش نکن و بدان که بعد از عدالت برجسته ترین صفت پادشاهان عفو است و سخاوت. ولی عفو فقط موقعی باید بکار بیفتد که کسی نسبت به تو خطایی کرده اگر به دیگری خطایی کرده باشد و تو خطا را عفو کنی ظلم کرده ای زیرا حق دیگری را پایمال نموده ای .

پیش از این نمی گویم و این اظهارات را با حضور کسانی که غیر از تو در این جا حاضر هستند کردم تا اینکه بدانند قبل از مرگ من این توصیه ها را کرده ام و اینک بروید و مرا تنها بگذارید زیرا احساس میکنم مرگم نزدیک شده است .

درباره اين نماد بيشتر بدانيد